Is het je droom, of je nachtmerrie?
Ontdek meer van Het Moederfront
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Nicole Orriëns studeerde psychologie aan de Universiteit Utrecht. In 2001 begon ze haar eerste blog, en sindsdien werkt ze als fulltime blogger en heeft haar eigen bedrijf: Professional Blogging Services.
Haar academische achtergrond gebruikt ze om antwoorden en informatie te vinden over zaken waarmee iedereen in het dagelijks leven te maken krijgt.
Ze is getrouwd en heeft samen met haar man vijf kinderen. Ze woont op het Achterhoekse platteland.
Miss Milla is een eenenveertigjarige Belgische thuisblijfmoeder. Ze heeft drie kinderen: een zoon van veertien, een dochter van tien en nog een zoontje van drie. Toen Miss Milla door gezondheidsredenen haar baan verloor besloot ze te kiezen voor iets waarnaar ze al jaren verlangde: Thuisblijfmoeder worden. Voor ze Thuisblijfmoeder werd werkte Miss Milla bijna twintig…
Hoewel in de regel hel en verdoemenis wordt voorspeld als je je baan opgeeft om een periode fulltime te moederen, slaagden diverse thuisblijfmoeder er het afgelopen jaar in weer een plek op de betaalde arbeidsmarkt te bemachtigen. 3 Succesvolle herintreders Nicole, Joran en Romy zijn drie thuisblijfmoeders die het afgelopen jaar succesvolle herintreders werden! Nicole…
Jos van Venrooij (48) deelt al zestien jaar lief en leed met zijn vrouw. Samen hebben ze twee kinderen. Uit een eerder huwelijk heeft Jos een tweeëntwintigjarige dochter. Jos is huisman en zijn vrouw werkt fulltime als docente in het speciaal onderwijs en is daar inmiddels ook locatieleidster. Wij interviewden Jos naar aanleiding van zijn…
Emy (30) runde zes jaar lang een goedlopende praktijk nadat ze haar HBO opleiding Huidtherapie had afgerond. Samen met haar man heeft ze drie kinderen van zeven, vier en één. Hoewel haar praktijk prima liep wrong het bij Emy. Ze voelde zich op alle fronten tekort schieten. Na de geboorte van haar derde kind hakte…
In het FD vertelt Peter Doesburg (39) over zijn leven als huisvader oftewel huisman van zijn twee zonen Robert en Jack. Peters vrouw is de kostwinner bij hen thuis. Waarom huisvader worden? Peter vertelt dat het moment dat zijn oudste zoon geboren werd diepe indruk op hem maakte. Het zorgde voor een compleet andere kijk…
Iris (35) heeft samen met haar man een dochter en een zoon. Na een opleiding aan de ALO (Academie voor Lichamelijke Opvoeding) in De Haag werkte ze sinds 2002 als docent Lichamelijke Opvoeding in het voortgezet onderwijs. Toen ging de school waar ze werkte failliet. Noodgedwongen is Iris nu thuisblijfmoeder. Maar ze hoopt snel weer…
Ik heb altijd gedacht dat ik er een goed combi van kon maken, niets is minder waar dus. Het is eigenlijk net zoals mijn moeder altijd tegen mij zei het is het een of het ander .
Ik zeg er gelijk bij dit geldt puur voor mij!
Ik heb altijd gedacht dat ik er een goed combi van kon maken, niets is minder waar dus. Het is eigenlijk net zoals mijn moeder altijd tegen mij zei het is het een of het ander .
Ik zeg er gelijk bij dit geldt puur voor mij!
Ik ben een levensgenieter dus ook van de combinatie werk en kinderen kan ik genieten …
Ik ben een levensgenieter dus ook van de combinatie werk en kinderen kan ik genieten …
Tja…. voor mij een levende droom!
Tja…. voor mij een levende droom!
ik zie het ook al positief hoor 🙂 ( maar dat geld voor mij he) ik vind mijn werk op de zaak gewoon fijn en leuk… daarbij werk ik al sinds ehm ik van het vwo afkwam dus ik weet ook gewoon niet anders? Maar ik kan er zeker van genieten.En van thuis zijn geniet ik dan ook weer op de vrije dagne 🙂 ik ben een echt genotsmens geloof ik 😉
ik zie het ook al positief hoor 🙂 ( maar dat geld voor mij he) ik vind mijn werk op de zaak gewoon fijn en leuk… daarbij werk ik al sinds ehm ik van het vwo afkwam dus ik weet ook gewoon niet anders? Maar ik kan er zeker van genieten.En van thuis zijn geniet ik dan ook weer op de vrije dagne 🙂 ik ben een echt genotsmens geloof ik 😉
Een droom toch wel.
Een droom toch wel.
kan beide zijn, zelf zit ik nu (ongewild) thuis…ongewild ja, maar aan de andere kant kom ik nu even aan de kunst toe!
de min kant vind ik- dochter gaat alleen naar school en al dat- ik mis de collega's, andere mensen om mij heen….
ik wil dus weer beide!!
kan beide zijn, zelf zit ik nu (ongewild) thuis…ongewild ja, maar aan de andere kant kom ik nu even aan de kunst toe!
de min kant vind ik- dochter gaat alleen naar school en al dat- ik mis de collega's, andere mensen om mij heen….
ik wil dus weer beide!!
Nou een nachtmerrie nou ook weer niet, maar ik zou wel mijn werk, en de bijbehorende contacten gaan missen denk ik.
Nu wil ik vaak naar huis als ik aan het werk ben, en aan het werk als ik een paar dagen thuis ben, ik blijf het allebei waarderen op deze manier.
Nou een nachtmerrie nou ook weer niet, maar ik zou wel mijn werk, en de bijbehorende contacten gaan missen denk ik.
Nu wil ik vaak naar huis als ik aan het werk ben, en aan het werk als ik een paar dagen thuis ben, ik blijf het allebei waarderen op deze manier.
Elke keer kom ik weer blij van mijn werk, alhoewel ik toch beslist geen dik betaalde statusbaan heb. Het doet me de zorgen thuis om mijn zieke kind even vergeten. Even kan ik mij richten op andere mensen die mijn zorg nodig hebben. Dat geeft grote voldoening. En even een uitweg van thuis, waar alle geregel en zorgen zijn. Voor eventjes. En dat voelt eerlijk gezegd gewoon heel erg goed.
Elke keer kom ik weer blij van mijn werk, alhoewel ik toch beslist geen dik betaalde statusbaan heb. Het doet me de zorgen thuis om mijn zieke kind even vergeten. Even kan ik mij richten op andere mensen die mijn zorg nodig hebben. Dat geeft grote voldoening. En even een uitweg van thuis, waar alle geregel en zorgen zijn. Voor eventjes. En dat voelt eerlijk gezegd gewoon heel erg goed.
Hoe is deze: ik dacht dat het een nachtmerrie zou zijn maar het blijkt een fijne droom om te leven.
Hoe is deze: ik dacht dat het een nachtmerrie zou zijn maar het blijkt een fijne droom om te leven.
Ik vind wel dat ik 'the best of both worlds' heb eigenlijk.
Ik vind wel dat ik 'the best of both worlds' heb eigenlijk.
ik geniet er heel erg van, behalve soms… Maar iedereen heeft wel eens een baaldag, toch?
Iets dat ik als klein meisje wel wilde maar op het VWO afleerde en door toeval toch werd: thuisblijfmoeder. Het bevalt me steeds beter. Ik ben niet meer zo van de dromen, ik neem het leven tegenwoordig zoals het komt. Maar ik droom zeker niet van werken naast mijn schoolgaand kind, al is het maar dat ik het niet kan vanwege mijn gezondheid.
Het is zoals het is en zo is het goed.
Het lijkt mij vreselijk lastig, werken combineren met kinderen, dus wat mij betreft een wens die uitkwam, met de occasional baaldag….Ik zou het niet anders willen!
Beslist een droom! Al als tiener, toen ik nog op het VWO zat, had ik 2 duidelijke ambities: ik wilde schrijfster worden, én moeder. Ik stak mijn tong uit naar de billboards 'Kies exact' en 'Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid'. Het idiote streven naar "ieder individu financieel onafhankelijk" verworp ik toen ook al; we zijn nu eenmaal allemaal van elkaar afhankelijk en ik zie niet in wat daar mis mee is.
Bijna elke dag nog, als ik in ons huis rondloop en opruim of schoonmaak, ben ik dankbaar dat ik dit mag doen, dat mijn man genoeg verdient voor ons allemaal (en bovendien nooit zou willen doen wat ik doe). Ik voel me warm als ik 4 stapeltjes ondergoed vouw, als ik aan een t-shirt van mijn man snuffel en zijn geur ruik, als ik het bedje van de jongste vol knuffels opmaak, een legobouwwerk van de oudste zie staan. Ik loop soms vol van blijdschap dat mijn kinderen tussen de middag lekker thuis kunnen eten en spelen en na schooltijd vriendjes meenemen, dat ze gelukkig zijn. Ik geniet ervan als ik zie dat mijn man na een dag werken moe thuiskomt (hij is heel blij met deze baan gelukkig) en alles voor elkaar vindt.
Ik doe wat ik altijd al het liefste wilde doen en ben daar dolgelukkig mee.
Beslist een droom! Al als tiener, toen ik nog op het VWO zat, had ik 2 duidelijke ambities: ik wilde schrijfster worden, én moeder. Ik stak mijn tong uit naar de billboards 'Kies exact' en 'Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid'. Het idiote streven naar "ieder individu financieel onafhankelijk" verworp ik toen ook al; we zijn nu eenmaal allemaal van elkaar afhankelijk en ik zie niet in wat daar mis mee is.
Bijna elke dag nog, als ik in ons huis rondloop en opruim of schoonmaak, ben ik dankbaar dat ik dit mag doen, dat mijn man genoeg verdient voor ons allemaal (en bovendien nooit zou willen doen wat ik doe). Ik voel me warm als ik 4 stapeltjes ondergoed vouw, als ik aan een t-shirt van mijn man snuffel en zijn geur ruik, als ik het bedje van de jongste vol knuffels opmaak, een legobouwwerk van de oudste zie staan. Ik loop soms vol van blijdschap dat mijn kinderen tussen de middag lekker thuis kunnen eten en spelen en na schooltijd vriendjes meenemen, dat ze gelukkig zijn. Ik geniet ervan als ik zie dat mijn man na een dag werken moe thuiskomt (hij is heel blij met deze baan gelukkig) en alles voor elkaar vindt.
Ik doe wat ik altijd al het liefste wilde doen en ben daar dolgelukkig mee.