Is it a boy? Noooo! Is it a girl? Nooooo! Is it a plane? Noooo! It’s a twister!
Met deze lyrics scoorde Chubby Checker een dikke hit.
ik vin y lyv: boek met een identiteitscrisis
Toen ik Janet van Dijks boek ik vin y lyv las, spookte dit liedje steeds door mijn hoofd. Maar dan toegepast op het boek:
Is het een boek met columns over het moederschap? Neeeee! Is het een opvoedboek? Neeeeee! Is het een handleiding? Neeeee! Is het een boek met tips voor drukbezette moeders? Neeeee! Is het een zelfhulpboek? Neeee!
Ik vin y lyv laat zich het best omschrijven als een boek met een identiteitscrisis. En ik heb dan ook weken lopen worstelen om er een review over te schrijven. Uiteindelijk heb ik het advies dat ik dan aan de kinderen geef maar opgevolgd: ‘Gewoon gaan zitten, en beginnen! Want anders wordt het nooit wat!’
Ik vin y lyv: waar gaat het over?
Op basis van de cover verwachtte ik een boek met kindertekeningen, of colums over het moederschap. Maar hoewel er wel een paar column-achtige stukjes in staan, is Ik vin y lyv niet het zoveelste boek met moeder columns.
Na meerdere keren lezen om er grip op te krijgen zou ik willen zeggen dat het boek zich het best laat omschrijven als: De wereld volgens Janet van Dijk.
Want in ik vin y lyv geeft Janet van Dijk haar visie op het moderne ouderschap. En dat doet ze op een kritische manier, waarbij ze ook zichzelf niet spaart. Haar boek is een mengeling van verslagen van onderzoeken, persoonlijke ervaringen en columns.
Maar dat roept een associate met een ander liedje op: ‘Who the fuck is Alice?!’ of in dit geval: ‘Who the fuck is Janet?’
Want waarom zou je als lezer willen weten hoe ene Janet van Dijk denkt over het ouderschap anno 2014?
Wie is Janet van Dijk?
Janet van Dijk is moeder en journaliste. En ze is ook de vrouw achter het blog De Werkende Moeder.
Dat zijn haar credentials.
Maar zijn die genoeg om haar mening over moederen interessant te maken?
De wereld volgens Janet van Dijk
Wat verfrissend is aan Janet van Dijk is dat ze er geen doekjes omwindt. En dat ze ook kritisch naar zichzelf durft te kijken. Als ik haar visie op het moederschap samenvat dan zou ik die omschrijven als:
Zit niet zo te zeuren, en wees blij met wat je hebt! En doe niet zo moeilijk!
Ze behandelt bekende thema’s als druk zijn, opvoeden, goed moederschap, fases etc. Daarbij verwijst ze naar onderzoeken, literatuur en persoonlijke ervaringen.
En bij sommige hoofdstukken vind je achteraan vragen voor de lezer, waardoor het boek weer wat op een zelfhulpboek lijkt.
Interessantdoenerij
Waar de meeste boeken meelevend van toon zijn, en tips geven hoe je je leven gemakkelijker kunt maken vindt Janet van Dijk dat vrouwen gewoon niet alles naar zich moeten toetrekken. En zet ze er bovendien vraagtekens bij of je wel echt zo druk moet zijn. Ze hint dat interessantdoenerij een belangrijke rol speelt!
Ook maakt ze korte metten met ouders die zeggen dat ze genieten van hun vakantie als de kinderen het maar leuk hebben. Een kind kan nooit zoveel genieten om de kwelling van een pretpark te compenseren, vind Janet.
Hypocrisie
Ronduit irritant vond ik het hoofdstuk getiteld: Laten we elkaar laten. Janet van Dijk schrijft de obligate vermaning om elkaar vooral de ruimte te geven. Maar bekritiseert vervolgens uitgebreid andere moeders.
Koketteren met je onvermogen
Janet van Dijk heeft ook weinig goeds over voor het fenomeen Ploetermoeder. Moeders die érg druk zijn en daar op een zogenaamd grappige manier over praten. Ploetermoeder is een eretitel geworden, vindt van Dijk. Ook het gebruik van de term consternatiebureau in plaats van consultatiebureau vindt van Dijk stom. We zouden dankbaar moeten zijn met deze fantastische instelling.
Janet van Dijks kritiek op het fenomeen Ploetermoeder deed me denken aan het boek De Mamamatch. Dat vind ik tekenend voor deze vorm van koketterie . En dan vooral de achterkant:
Koketteren met je onvermogen: ‘Oh wat heb ik het toch druk!’
Conclusie
Ik vin y lyv is niet het zoveelste boek over het moederschap. Het is vooral een boek over wat Janet van Dijk er van vindt. Het punt is alleen dat je je als lezer wellicht afvraagt: ‘Waarom zou de mening van ene Janet van Dijk mij moeten interesseren?’
Zeker omdat die mening nogal ongezouten wordt gegeven. Ken je de uitdrukking ‘iemand de oren wassen‘? Dat is wat Janet van Dijk doet.
En je moet er maar zin in hebben om dat te ondergaan. Ik vond het niet aangenaam! En ik was dan ook nooit in de stemming om de coachingachtige vragen te beantwoorden aan het eind van sommige hoofdstukken.
Positief aan het boek is dat Janet van Dijk er geen doekjes om windt.
Mijn tips voor dit boek
Kies een genre! Welk genre dan ook! Maar wees duidelijk waar dit boek over gaat. Want nu is het van alles wat.
En plaats het boek in een breder kader. Want alleen Janet van Dijk als reden om dit boek te lezen is niet genoeg.
Nicole Orriëns studeerde psychologie aan de Universiteit Utrecht. In 2001 begon ze haar eerste blog, en sindsdien werkt ze als fulltime blogger en heeft haar eigen bedrijf: Professional Blogging Services.
Haar academische achtergrond gebruikt ze om antwoorden en informatie te vinden over zaken waarmee iedereen in het dagelijks leven te maken krijgt.
Ze is getrouwd en heeft samen met haar man vijf kinderen. Ze woont op het Achterhoekse platteland.
Suus Ruis en Phaedra Werkhoven zijn twee ervaren moeders en schreven samen het boek Mama is ook maar een mens. Is dit boek de moeite waard? Ik zocht het voor je uit! Wie is Suus Ruis en wie is Phaedra? Wat maakt Suus Ruis en Phaedra de moeite waard om naar ze te willen luisteren?…
Tijdens mijn studie psychologie volgde ik het keuzevak filosofie, met als gevolg dat ik overal aan begon te twijfelen, inclusief mijn eigen bestaan.De filosofie zet vraagtekens bij vanzelfsprekendheden, en is een manier van denken die tot verwondering en bezinning kan leiden. Het nodigt je uit kritisch te kijken naar de wereld en jezelf.Kinderen doen dit…
Steeds meer vrouwen kiezen er voor een boek in eigen beheer uit te geven. Zo ook Jessica Köhler-Bracke. Zij publiceerde in mei 2014 haar bundel met columns getitel Opvoeden, daar krijg je een punthoofd van. Opvoeden, daar krijg je een punthoofd van Zoals gebruikelijk in het genre van columns over het moederschap, gaat ook…
Ik zag het meteen staan toen ik de bibliotheek binnenliep: een boek met op de voorkant een paar vrouwenbenen languit in het gras, de schoenen nonchalant uitgeschopt. De titel: De nieuwe Becky Miller.Ik draaide het om, en las dat Becky Miller een moeder is van drie jonge kinderen, die haar parttime baan en de zorg…
In haar boek Kapitalisme is seksisme noemt Doortje Smithuijsen veelvuldig de Zeitgeist Baby Carrier van het merk Artipoppe. Volgens haar is deze Zeitgeit Baby Carrier symbolisch voor de tijd waarin wij leven. De naam van de draagzak doet de Zeitgeist letterlijk en figuurlijk eer aan! Volgens Doortje verkoopt het merk Artipoppe in wezen niet anders…
In John de Mols realityprogramma Utopia, woont een groep onbekenden een jaar lang samen. Van te voren kenden ze elkaar niet, en nu moeten ze samenwerken aan een Utopia. Een utopische, ideale samenleving. Discipline in Utopia Eén van de bewoners is professioneel worstelaar Emiel. Hij is bevriend met Ruud, die voortdurend (flauwe) grappen uithaalt. Maar…
